+ 48 71 889 80 00

ul. Ołtaszyńska 71a | 53-034 Wrocław

Blizny po operacji co można z nimi zrobić ?

Zalecenia przy leczenia blizn, które często są pomijane po zabiegu

Nikomu nie trzeba mówić, że każda operacja chirurgiczna wymaga cięcia, czyli mniejszego lub większego uszkodzenia skóry i głębszych tkanek. Blizny to proces fizjologiczny spowodowany gojeniem się ran. Wydaje się, że skoro nasz organizm ma zdolność gojenia ran i blizn, wystarczy poczekać na zakończenie tego procesu. Nie ma nic bardziej złego niż to. W rzeczywistości to, co widzimy na zewnątrz, czyli rany chirurgiczne zszyte szwami chirurgicznymi, to tylko wierzchołek góry lodowej. Wyobraź sobie, że chirurg wprowadza odpowiednie narzędzie do naszego ciała poprzez nacięcie. Ponadto podczas operacji musi zmienić pozycję zespołu instrumentów i wykonać wiele czynności, aby zapewnić dokładne działanie. Jak widać, rana nie znajduje się tylko na powierzchni skóry.

Gojenie rany

Gojenie następuje na całym poziomie wszystkich tkanek. Niestety często źródłem problemu są rzeczy niewidoczne gołym okiem. Nowe włókna kolagenowe powstające pod skórą układają się w sposób chaotyczny i nieregularny i często są wplecione w otaczające komórki lub tkanki. Dotyczy to mięśni, ścięgien i tkanek powięzi. Łatwo można się domyślić, że jeśli dane tkanki lub komórki w normalnych warunkach nie mają ze sobą bezpośredniego kontaktu, a kiedy blizny przeplatają się lub rozrastają w trakcie procesu gojenia, zaczynają oddziaływać, musi to mieć pewne konsekwencje. Nieprawidłowe blizny mogą być źródłem bólu u pacjenta. Ból może wahać się od ostrego i mrowienia do tępego i ograniczającego. Oprócz bólu blizny mogą również swędzieć i ograniczać zakres ruchu. Silnie zrośnięte blizny wrastają w głębsze tkanki, ograniczając przemieszczenie skóry i tkanki podskórnej. Może to spowodować przerwanie przesuwania się między tymi tkankami, co prowadzi do ograniczenia funkcji. Nieprawidłowe blizny mogą być odpowiedzialne za rozwój zaburzeń postawy i nieprawidłowych wzorców ruchowych.

Niewłaściwe tworzenie blizn to zmora pacjenta

Co najważniejsze, możemy temu zapobiec. Zacznij od początku radzić sobie z bliznami. Gdy nie jest jeszcze rozwinięta, powinna współpracować z otaczającymi tkankami, ważne aby nie naruszać parcha. Jest to opatrunek naturalny. Następnie możesz zająć się samą blizną, wykonać różne techniki mobilizacji i uelastycznienia, aby poprawić jakość blizny i ruch w jej obrębie. Jak zacząć radzić sobie z bliznami? Po pierwsze, bądź ostrożny na początku. Nawet jeśli rana jest nadal zszyta, możesz leczyć otaczające tkanki. Należy to robić powoli. Najważniejsze to nie robić niczego, co mogłoby rozciągnąć ranę lub początkową bliznę. Możesz powoli poruszać się w kierunku blizny i odsunąć palec od rany. Warto zauważyć, że każda, nawet najmniejsza blizna, zasługuje na uwagę.

Jaka powinna być właściwa blizna?

Po pierwsze, nie powoduje bólu i nie ogranicza zakresu ruchu. Prawidłowo zagojona blizna jest jaśniejsza i perłowa. Powinna być płaska, bez grudek i wgnieceń. Niestety nie możemy uniknąć blizn. Każdy zabieg chirurgiczny będzie związany z ich późniejszym powstaniem. Blizny to nie tylko niepotrzebna pamiątka po urazie czy operacji. Jak widać, nieprawidłowe blizny mogą powodować wiele chorób lub schorzeń. Ponieważ mamy możliwość z nimi pracować, należy to wykorzystać, aby efekt końcowy zabiegu był jak najbardziej zadowalający, nie tylko estetycznie, ale przede wszystkim pod względem funkcjonalnym. Dlatego, jeśli przechodzisz operację, nie tylko ortopedyczną, koniecznie odwiedź fizjoterapeutę, który zadba również o blizny i pokaże ci, jak wzmocnić efekt leczenia działając samodzielnie w domu.

Gdy nic nie pomaga na widoczną bliznę

Karboksyterapia – co to jest i na czym polega zabieg ?

Do aplikacji dwutlenku węgla wykorzystywane są różne urządzenia, które dozują odpowiednią ilość gazu indywidualnie dobraną do potrzeb każdego pacjenta. Nakłucie jest płytkie, śródskórne lub podskórne. W przypadku bezpośredniego podania dwutlenek węgla wstrzykiwany do tkanki działa dwuetapowo – biomechanicznie i mechanicznie. Jest to ważne przy planowaniu operacji, w zależności od problemu i obszaru leczenia.

Terapia karboksylowa – efekty biochemiczne

Mechanizm biomechaniczny opiera się na zjawisku opisanym w 1904 roku przez duńskiego fizjologa Christiana Bohra. Zjawisko to występuje w fizjologii i obejmuje zmniejszenie powinowactwa hemoglobiny do tlenu w warunkach niższego pH. Dwutlenek węgla natychmiast spowoduje rozszerzenie naczyń krwionośnych i zwiększy przepływ krwi i tlenu w obszarze zabiegowym. Jednym z efektów jest powstawanie nowych naczyń krwionośnych (odbudowa zwężonych naczyń krwionośnych – rozszerzenie naczyń krwionośnych). Kiedy czerwone krwinki są wystawione na wysokie stężenia dwutlenku węgla, hemoglobina, którą zawierają, zaczyna uwalniać atomy tlenu i przyłączać się do dwutlenku węgla. Anhydraza węglanowa, obecna w czerwonych krwinkach, rozkłada dwutlenek węgla na kationy wodoru i jony węglowodorowe za pomocą wody. W tkankach pH staje się kwaśne, leczony obszar jest lepiej dotleniony, zwiększa się przepływ krwi, tlenu i składników odżywczych do leczonego obszaru. Reakcją skóry na wstrzyknięcie dwutlenku węgla jest wytworzenie stanu zapalnego, jego rolą jest pobudzenie fibroblastów produkujących kolagen i elastynę, zwiększając w ten sposób elastyczność skóry i poprawiając jej wygląd.

Bezwzględnymi przeciwwskazaniami do zabiegów karboksylowych są:

  • Ciąża
  • Karmienie piersią
  • Niewydolność serca wątroby płuc i nerek
  • Choroba krwi
  • Choroby układu krążenia
  • Przeszczepianie lub usuwanie narządów
  • Choroby onkologiczne
  • Padaczka
  • Jaskra

Karboksyterapia – działanie mechaniczne

Komórki tłuszczowe są bardzo wrażliwe na wstrzykiwanie dwutlenku węgla. Po wprowadzeniu do tkanki zostanie częściowo przekształcony w lipolityczny kwas węglowy – rozpuści zawartość komórek tłuszczowych. Proces ten prowadzi do zwiększonego drenażu limfatycznego, zmniejszając w ten sposób obrzęki i usuwając toksyny. Działanie mechaniczne stymuluje metabolizm tłuszczów i silnie rozszerza naczynia krwionośne, zwiększając przepływ krwi. Powierzchnia skóry jest gładka – znika nieestetyczny efekt cellulitu.

Karboksyterapia – sposób podawania

W zależności od oczekiwanego wyniku dwutlenek węgla podawany jest śródskórnie lub podskórnie. Za pomocą igły lub specjalnie zaprojektowanego pistoletu zaaplikuj odpowiednią dawkę gazu. Sprzęt do tlenoterapii węglowej powinien być w stanie regulować przepływ, temperaturę i ciśnienie stosowanego gazu. Głębokość i kąt wtrysku można dostosować do własnych potrzeb. Podczas jednego zabiegu nie należy przekraczać dawki 300 cm3 (jest to maksymalna dawka w danym dniu). Szybkość przepływu gazu może być różna dla każdej osoby poddawanej leczeniu. to zależy: miejsce operacji, Próg bólu, Wszystkie etapy cyklu miesiączkowego, Poziom snu.

Ze względu na wielokierunkowe działanie karboksyloterapia może wpływać na czynniki prowadzące do powstawania cellulitu. Nawet w późnych stadiach jest to jedna z najskuteczniejszych i najbardziej kompleksowych metod eliminacji tej choroby. Tutaj zwłóknienie rozluźnia się i zwiększa się przepływ krwi w naczyniach krwionośnych i limfatycznych. Karboksyterapia to dobry sposób na redukcję rozstępów i blizn. Dzięki terapii dwutlenkiem węgla następuje stymulacja angiogenezy (wzrost liczby naczyń krwionośnych), poprawa ukrwienia tkanek, rozluźnienie zrostów w tkance i stymulacja syntezy kolagenu, dzięki czemu skóra zostaje wygładzona i przywrócona jej właściwy wygląd. Karboksylowana terapia blizny po operacji może poprawić elastyczność i i wygląd skóry. Ta metoda także dobrze sprawdza się w redukcji cieni pod oczami. Karboksyterapia pod oczami może pogrubić skórę wokół dolnych powiek i zmniejszyć obrzęk pod oczami, aby limfa mogła normalnie płynąć.

Po usunięciu szwów można rozpocząć pielęgnację blizn

Dobrą metodą jest poruszanie, rozciąganie i masowanie okolicy blizny. Pomaga to oddzielić tkankę przyklejoną do blizny i stymuluje normalne funkcjonowanie nowej tkanki. Z powodzeniem możemy powierzyć się fizjoterapeucie, który dobierze odpowiedni rodzaj ćwiczeń. Jeśli lekarz pozwoli, bliznę możemy nacierać oliwkami i delikatnie masować. Możesz wypróbować maści, kremy i żele kupowane bez recepty. Wiele z nich zawiera aktywne składniki pochodzenia roślinnego. Żel silikonowy pomaga stworzyć odpowiednie warunki do gojenia się ran, a maści zawierające ekstrakt z cebuli lub heparynę mogą zmniejszyć ryzyko nadmiernego porostu blizn. Pamiętaj jednak, aby na czas zacząć leczyć blizny. W takim przypadku najlepiej skonsultować się z ekspertem. Jeśli podjęte środki nie przyniosą efektu, a blizna jest poważną wadą kosmetyczną, możemy liczyć na pomoc ekspertów medycyny estetycznej.

To, czy blizna pozostanie po zszyciu chirurgicznym zależy tylko od nas

Jak długo będzie widoczna i jak duża jest blizna, zależy od rodzaju rany, z jaką mamy do czynienia. Nie jest to jednak jedyny decydujący czynnik. Równie ważne jest umiejscowienie rany, czas zaszycia, stan pacjenta, brak infekcji rany oraz sposób pielęgnacji rany po zabiegu. Wszystko to ma duży wpływ na proces powstawania blizn. Właściwa pielęgnacja od samego początku jest również bardzo ważna dla pojawienia się blizn. Na nową bliznę musimy nałożyć wilgotny opatrunek, aby rana nie wyschła. W efekcie poprawia się działanie płynów, hormonów i enzymów zawartych w ranie. Duże różnice temperatur również mogą mieć negatywny wpływ, dlatego rana nie powinna być narażona na zbyt niskie temperatury. Proces powstawania blizny może być zaburzony, może gęstnieć, twardnieć, przerastać, wyglądać nieestetycznie i powodować ból.

Każda operacja pozostawi blizny

Włókna kolagenowe, ich ilość i ułożenie przestrzenne decydują o jego wyglądzie po gojeniu, czy jest gładki i prawie niewidoczny, czy nierówny i napięty strup . To z kolei w dużej mierze zależy od zdolności regeneracyjnych każdego z nas. Dzięki zastosowaniu specjalistycznych zabiegów można wpłynąć na te możliwości i sprawić, że blizny będą się szybciej goić. Ostateczny wygląd będzie przypominał zdrową skórę. Blizny pooperacyjne zwykle zasklepiają się kilka tygodni lub miesięcy w zależności od organizmu. Proces powstawania blizn trwa około roku. Po tym czasie wygląd blizny się nie zmienia. Blizny pooperacyjne są niepotrzebną pamiątką po różnych operacjach chirurgicznych. Zaburzają estetykę wyglądu, a jeśli znajdują się w widocznym miejscu, mogą powodować komplikacje. Na szczęście współczesna medycyna estetyczna w pełni radzi sobie z bliznami pooperacyjnymi. Laserowe usuwanie blizn to nowoczesna i bardzo skuteczna metoda usuwania nieestetycznych śladów na skórze. Leczenie laserowe jest bezpieczne i nieinwazyjne. Lekarze mogą prawie całkowicie usunąć wszelkiego rodzaju blizny na całym ciele. Efekt przed i po zabiegu laserowym jest niesamowity, szczególnie przy leczeniu głębokich blizn. Pacjenci często wstydzą się obecnych blizn, co może prowadzić do problemów z samooceną. Medycyna estetyczna zapewnia bezpieczne zabiegi z których skorzystać może każdy kogo ten problem dotyczy.

 

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

Twoje dane osobowe przetwarzane są w celach marketingowych, statystycznych, autoryzacyjnych. Administratorem Twoich danych jest HAIRMED Sp. z o.o. oraz firmy z którymi współpracuje -Polityka Prywatności