+ 48 71 889 80 00

ul. Ołtaszyńska 71a | 53-034 Wrocław

Hpv – czym jest wirus i jak można się nim zakazić?

Innymi słowy, HPV jest wirusem brodawczaka ludzkiego, stanem przedrakowym lub nowotworowym szyjki macicy i nie można wykluczyć jego roli w patogenezie tych chorób. Wirus zarażamy się najczęściej uprawiając seks lub dzieląc się przedmiotami higieny osobistej, takimi jak ręczniki i bielizna. Wirusy HPV mogą być mniej lub bardziej rakotwórcze.

Wirus brodawczaka powoduje raka szyjki macicy

HPV to wirus brodawczaka ludzkiego, który istnieje od zawsze. Hipoteza, że HPV wpływa na powstawanie raka jajnika została po raz pierwszy wysunięta w latach 70., a teoria ta została ogólnie przyjęta pod koniec lat 90. Obecnie rola wirusa brodawczaka ludzkiego w powstawaniu raka pozostaje niekwestionowana.

Zakażenie wirusem hpv – jak przebiega?

Zakażenie rozprzestrzenia się głównie poprzez kontakty seksualne. Wirus może być również przenoszony przez dzielenie ręcznika z zarażoną osobą lub noszenie bielizny, ale jest to rzadkie. Wirus brodawczaka ludzkiego (HPV) atakuje głównie nabłonek. Wskaźniki infekcji HPV zmniejszają się wraz z wiekiem. Obecność raka szyjki macicy obserwuje się u kobiet w wieku 45-59 lat.

Jak często występuje rak szyjki macicy?

Częstość występowania brodawczaków ludzkich jest znacznie wyższa niż częstość występowania raka szyjki macicy. Znanym czynnikiem sprawczym śródnabłonkowej neoplazji szyjki macicy (CIN) i inwazyjnego raka szyjki macicy jest uporczywe zakażenie wirusem brodawczaka ludzkiego (HPV), zwłaszcza wirusem HPV. Może być wysoce rakotwórczy. Prawie dwie trzecie dorosłych jest zarażonych HPV, ale większość jest bezobjawowa i samoistnie ustępuje. Uważa się, że okres rakotwórczy nabłonka szyjki macicy wywołany zakażeniem HPV wynosi od 5 do 10 lat.

Zakażenie hpv – jak rozpoznać?

Wczesne stadia zakażenia wirusem brodawczaka ludzkiego to okres od zakażenia do pierwszych zmian w nabłonku szyi lub pochwy. Obecność wirusa na tym etapie można potwierdzić jedynie specjalnymi testami wirusologicznymi, mającymi na celu wykrycie cząsteczek DNA wirusa HPV. We wczesnych stadiach infekcji zwykle można uzyskać dobre wyniki z testu na raka szyjki macicy. Okres inkubacji trwa bardzo długo (do kilku lat) i wchodzi w fazę bezobjawową. Na tym etapie widoczne są pewne zmiany w nabłonku, które można zdiagnozować za pomocą kolposkopii lub cytologii. Ostatnim etapem zakażenia HPV jest faza kliniczna, w której widoczne są zmiany łagodne. To znaczy nowotwory, rak szyjki macicy, rak pochwy, srom itp.

Rozpoznanie HPV potwierdza cytologia i kolposkopia – wynik reakcji jest wyraźny w diagnozie choroby. Nazywa się to czasami mikroskopową histeroskopią.

Zakażenie wirusem HPV – diagnostyka

Najbardziej wiarygodną metodą diagnostyczną jest test DNA HPV Nucleagen oraz metoda molekularna oparta na najnowszej technologii PCR w czasie rzeczywistym. Jest to test genetyczny, który może zidentyfikować typ wirusa HPV, który już mamy. Test ten wykrywa wirusa bardzo wcześnie, aby jak najszybciej rozpocząć odpowiednie leczenie. Ten test jest przeznaczony przede wszystkim dla kobiet, które uprawiały seks (niezależnie od liczby partnerów seksualnych lub liczby partnerów seksualnych). Testy HPV należy również wykonywać u mężczyzn, którzy mają wielu partnerów seksualnych (HPV u mężczyzn może powodować raka prącia). Osoba zarażona wirusem może również zarazić swoich partnerów seksualnych.

Czy HPV zawsze powoduje raka szyjki macicy?

Zmiany spowodowane ekspozycją na HPV często ustępują samoistnie lub są wynikiem miejscowego leczenia przeciwzapalnego (ciąża) lub hormonalnego (menopauzalne). Jeśli zmiana nie zostanie usunięta po leczeniu, należy rozważyć leczenie chirurgiczne. Na przykład można zastosować miejscowe niszczenie tkanek (koagulację lub fumigację laserem CO2) lub ablację pętli częstotliwości radiowej (LLETZ).

HPV – leczenie

Pierwotna operacja HPV to stożek szyjki macicy w przypadku wykrycia poważnych zmian regeneracyjnych. Macica jest usuwana tylko wtedy, gdy istnieją inne oznaki zabiegu, z wyjątkiem poważnych zmian rekonstrukcyjnych. Wczesny inwazyjny rak szyjki macicy, tj. Chociaż nie jest to widoczne gołym okiem, kobiety, które chcą mieć dzieci, mogą poddać się operacji mającej na celu zachowanie macicy i umożliwienie porodu. W przypadku zaawansowanych nowotworów złośliwych w stopniu klinicznym IIA do radykalnej histerektomii często wykorzystuje się węzły chłonne miednicy, a czasem aorty. Czasami zabieg chirurgiczny jest uzupełniany radioterapią połączoną z chemioterapią.

HPV – jak zapobiegać?

Nie można całkowicie wyeliminować ryzyka zakażenia HPV, ale istnieją sposoby na jego zmniejszenie. Najważniejszą zasadą jest unikanie przypadkowego seksu bez specjalnej ochrony. Oczywiście używanie prezerwatyw zmniejsza ryzyko zarażenia się niektórymi formami HPV, ale nie zapewnia 100% ochrony. Dlatego niezwykle ważne jest edukowanie młodych ludzi na temat seksu i zachęcanie ich, aby nie przychodziły za wcześnie. Z punktu widzenia profilaktyki ważna jest zdrowa dieta (bogata w witaminy, zwłaszcza witaminę A) i unikanie palenia. Należy również rozważyć rutynową kolposkopię i cytologię. Ponadto szczepionki przeciwko niektórym typom HPV nie mogą być stosowane zamiast powyższych środków zapobiegawczych, których skuteczność nie jest jeszcze znana.

Kontakty seksualne a zakażenie HPV

Możesz zarazić się wirusem HPV z seksu, nawet jeżeli robisz to po raz pierwszy w życiu! I nie ma znaczenia, czy twoja dziewczyna zaraża twojego chłopaka i odwrotnie. Ponadto ochrona prezerwatyw nie zawsze jest skuteczna. Zapobiega przedostawaniu się wirusa HPV, ale nie zapewnia 100% ochrony. Młodzi ludzie, zwłaszcza poniżej 30 roku życia, którzy są aktywni seksualnie (na przykład mają wielu partnerów seksualnych) są narażeni na zakażenie HPV. Wirus może przenosić się na skórę moszny, warg sromowych i łechtaczki w miejscach nieobjętych prezerwatywą. HPV nie może być przenoszony przez produkty higieniczne, bieliznę, sprzęt medyczny itp. Ponadto, w przeciwieństwie do zakażenia wirusem HIV, nie może być przenoszony przez krew. Obecnie szacuje się, że połowa wszystkich aktywnych seksualnie osób zostaje zarażona wirusem w pewnym momencie swojego życia. Do zakażenia HPV dochodzi głównie poprzez kontakt seksualny (doustny, analny lub nieinwazyjny doustny) oraz kontakt ze skórą, a w bardzo rzadkich przypadkach może wystąpić w wyniku cyklicznego narodzin zakażenia u dzieci. Statystyki pokazują, że około 75% osób aktywnych seksualnie zaraża się wirusem HPV w pewnym momencie swojego życia. W większości przypadków infekcje występują u osób, które dopiero rozpoczynają życie seksualne, czyli w wieku od 15 do 25 lat.

HPV nie zawsze powoduje raka szyjki macicy

Większość infekcji (80-90% przypadków) prowadzi do samoistnej remisji infekcji i usunięcia wirusa przez układ odpornościowy po około 2-3 latach od początku infekcji. Jednak infekcja HPV może również występować w postaci przewlekłej i trwać miesiącami lub latami, dotykając 10-20% kobiet. Ciągłe zakażenie w połączeniu z obecnością innych czynników genetycznych lub środowiskowych powoduje nieprawidłowe zmiany komórkowe (np. zmiany w CIN i guzach szyjki macicy), prowadzące do raka. Proces infekcji HPV i rozwój nieprawidłowych zmian komórkowych w szyjce macicy. Zapalenie narządów rozrodczych i ogólna obecność stymulantów sprzyja inwazji i replikacji wirusa. Wirus HPV może pojawiać się w postaci utajonej (potencjalnej), tj. bez objawów zewnętrznych, lub może być podejrzewany przez cytologię i pojawiać się w postaci klinicznie objawowej (stąd brodawki i torbiele). Istniejąca infekcja HPV dodatkowo zwiększa ryzyko zachorowania na raka szyjki macicy. Czynniki długoterminowe, takie jak antykoncepcja hormonalna, palenie tytoniu lub inne choroby przenoszone drogą płciową (5-10 lat).

Jak przebiega infekcja, którą wywołuje wirus HPV?

W większości przypadków infekcja przebiega bezobjawowo i grozi zarażeniem partnera interpłciowego, który nie jest świadomy obecności wirusa. W niektórych przypadkach wirus może wywołać pojawienie się i wzrost kłykcin kończystych, bardzo trudnej i trudnej do leczenia brodawki. Są białe lub różowe i mają powierzchnię przypominającą kalafior. Może pojawić się wokół genitaliów i odbytu, a także wokół ust, języka i podniebienia. Brodawki mogą pojawić się tygodnie lub miesiące po stosunku seksualnym z zarażoną osobą. Dzięki najnowszym postępom w biologii molekularnej możliwe jest diagnozowanie zakażenia wirusem HPV człowieka z dużą dokładnością. Uzupełniający cytologię test HPV nie tylko znacznie zwiększa skuteczność profilaktyki i wczesnego wykrywania zmian w szyjce macicy prowadzących do raka, ale także określa ryzyko zachorowania na raka szyjki macicy. Bardziej ukierunkowane procedury diagnostyczne i terapeutyczne mogą być również wykonywane indywidualnie. Zaletą testu HPV jest czułość, powtarzalność i brak subiektywizmu w odniesieniu do cytologii, kolposkopii i histopatologii. Ujemny wynik testu HPV jest również bardziej przewidywalny niż wynik cytologiczny, co sugeruje brak ryzyka zmian przedrakowych w szyjce macicy.

Szczepionki przeciwko HPV

Szczepionki HPV zawierają cząstki wirusopodobne uzyskane w wyniku rekombinacji genetycznej. Możesz otrzymać trzy szczepionki przeciw HPV z chemioterapią 2, 4 i 9. Wszystkie z nich chronią przed większością wirusów 16 i 18 powodujących raka. Jest również przeznaczona do ochrony przed zmianami przednowotworowymi i zmianami rozrodczymi (szyjki macicy, sromu, pochwy) i raka odbytu, brodawki narządów płciowych. Dla dziewcząt i młodych kobiet, chłopców i mężczyzn. Po 10-letnim programie szczepień przeciwko HPV liczba przypadków HPV typu 6, 11, 16 i 18 zmniejszyła się o 90%, a brodawek narządów płciowych o 90% w krajach zaszczepionych. Zmniejsza również liczbę zaawansowanych schorzeń szyjki macicy nawet o 85%. Szczepionka HPV jest bezpieczna i dobrze tolerowana. Podano ponad 270 milionów szczepionek. Istnieje kilka skutków ubocznych, takich jak ból, zaczerwienienie, swędzenie, obrzęk, dyskomfort, ból głowy i bóle mięśni w miejscu wstrzyknięcia. Szczepionki nie należy podawać dziewczynkom poniżej 9 roku życia, kobietom w ciąży ani osobom uczulonym na którykolwiek składnik którejkolwiek ze szczepionek. Brak danych dotyczących stosowania szczepionki u osób z obniżoną odpornością.

Wirus HPV – profilaktyka to nie tylko szczepienia

Istnieje kilka sposobów na zmniejszenie ryzyka zakażenia HPV.

Zalecenia do szczepienia: Dziewczynki w wieku od 11 do 12 lat i dziewczęta w wieku 18 lat i młodsze, które nigdy wcześniej nie były szczepione lub które muszą otrzymać rozpoczętą serię szczepionek, powinny zostać zaszczepione Szczepienia 3 razy. Jest to ważne, aby osiągnąć pełną ochronę.

Wszystkie kobiety powinny wykonać test na HPV przed rozpoczęciem szczepienia, aby wykluczyć obecność wcześniej istniejących zmian CIN lub raka szyjki macicy! Szczepionka nie chroni przed wszystkimi typami HPV, dlatego niezbędne jest dodatkowe częste monitorowanie cytologiczne. Stosowanie prezerwatywy znacznie zmniejsza, ale nie eliminuje, ryzyko rozwoju infekcji HPV i CIN/raka szyjki macicy (około 60%).

Druga metoda to ograniczenie ryzykownych czynności seksualnych, ograniczenie liczby partnerów seksualnych, opóźnienie wieku aktywności seksualnej. Nie było stanów zapalnych szyjki macicy i innych z powodu infekcji przenoszonych drogą płciową, zwłaszcza infekcji Chlamydia trachomatis i HSV.

Zmiany spowodowane przez wszystkie gatunki nie dają charakterystycznych objawów, które są zwykle widoczne dla położnika/ginekologa. Dlatego barwienie Papanicolaou i regularne testowanie HPV są niezbędne do wczesnego wykrywania nieprawidłowości szyjki macicy i zapobiegania ich przekształceniu w raka.