+ 48 71 889 80 00

ul. Ołtaszyńska 71a | 53-034 Wrocław

Świerzb – czym jest i jak sobie z nim radzić?

Nie tylko ludzie, ale także zwierzęta chorują na świerzb. Aby zarazić się świerzbem, musisz być w kontakcie z kimś, kto go ma. Świerzb to bardzo poważna choroba, którą należy definitywnie leczyć. Objawy to zapalenie skóry, pory skóry, zaczerwienienie. Nie wahaj się skonsultować z lekarzem, jeżeli zauważyłeś niepokojące zmiany skórne!

Czym jest świerzb?

Świerzb to infekcja wywołana przez pasożytnicze roztocza. Ludzie i zwierzęta chorują. Kot, pies, lis, koń, ptak. Świerzb u ludzi jest wywoływany przez świerzb ludzki (z łac. Sarcoptes hominis, Sarcoptes scabiei) i jest najczęściej przenoszony przez bezpośredni kontakt z pacjentem. U dzieci ze świerzbem zmiany mogą pojawić się również na powierzchni dłoni, stóp i skóry głowy. Świerzb leczy się farmakologicznie i leczy pacjenta, partnera seksualnego oraz osoby, które mają bliski kontakt z pacjentem (m.in. mieszkające z nim).

Historia świerzbu

Świerzb jest jedną z najstarszych znanych chorób u ludzi i wcześniej wiązano ją ze złą higieną (np. przednią). Pojawienie się dzisiejszych epidemii ma ogromne znaczenie dla poprawy zdrowia wielu ludzi. Na przykład świerzb może pojawić się w domach opieki, szpitalach lub grupach wielodzietnych. Świerzb ludzki jest spowodowany głównie pasożytniczą aktywnością świerzbu ludzkiego, choroba może być przenoszona przez bezpośredni kontakt z zarażoną osobą.

Skąd się bierze świerzb?

Zapłodnione samice wnikają do warstwy rogowej naskórka i żywią się substancjami keratynowymi obecnymi w skórze. W wydrążonych norach samice składają 2-3 jaja dziennie. Pełny cykl rozwojowy świerzbu trwa około trzech tygodni, a wzrost jest wysoki, szczególnie w wysokich temperaturach. Objawy świerzbu: swędzenie, wysypka i miejscowe zapalenie skóry to reakcja organizmu na wydzieliny pasożyta. Objawy choroby pojawiają się od 2 do 6 tygodni po zakażeniu. Leczenie po dokładnym rozpoznaniu choroby obejmuje pacjenta i otaczające go środowisko. Należy zauważyć, że ludzkie omy mogą przetrwać poza gospodarzem do 72 godzin.

Objawy świerzbu

Obecność pasożytów odnotowano szczególnie w miejscach, w których na co dzień mieszka wiele osób. Tak zwany świerzb norweski – rzadka i poważna choroba. W takim przypadku wzrasta prawdopodobieństwo infekcji pośredniej. Zmiana ma postać małego, zlokalizowanego guzka rumieniowego, który może pojawić się natychmiast na genitaliach, sutkach i pośladkach. Świerzb u niemowląt zwykle objawia się wysypką na podeszwach stóp i . Wysypka o numerze powoduje silne swędzenie i pacjent jest zmuszony do drapania. Z biegiem czasu wysypka zamienia się w płynne pęcherze i zaczyna pękać. Silne drapanie może wykazywać typowe objawy świerzbu (zlokalizowanego pod naskórkiem): świerzb i świerzb.

Świerzb norweski

Ciężki świerzb jest związany z ogólnoustrojowymi zlokalizowanymi zakażeniami skóry. Było sporo strupów, guzków, pęcherzy i okropnego zaczerwienienia. Skóra w zakażonym miejscu może się złuszczać i ulegać rogowaceniu. Świerzb norweski (hiperkeratoza) jest najpoważniejszą postacią choroby i charakteryzuje się najwyższym stopniem zakażenia. Występuje rzadko i dotyka głównie osoby z osłabioną odpornością, np. AIDS i nowotwory. Zagrożone są również osoby starsze przebywające w zamkniętych ośrodkach leczniczych oraz osoby, które zostały poddane leczeniu w celu obniżenia wrodzonej odporności organizmu. Zakażenie następuje przez bezpośredni kontakt z zarażoną osobą lub przez kontakt z przedmiotami tej osoby (ręczniki, odzież itp.). Tempo wzrostu pasożytów wynika ze zmniejszenia odpowiedzi immunologicznej organizmu. Oznaki infekcji (np. guzki, pęcherze i czerwone strupy) mogą obejmować duże obszary ciała, takie jak przestrzeń między łopatkami a twarzą. Choroba zaczyna się od złuszczania się skóry. Na skórze pojawia się kalus, a paznokcie stają się grubsze.

Pierwsze objawy świerzbu

Swędzenie (występujące u około 50% pacjentów) może być znacznie mniej intensywne niż u pacjentów z klasycznymi omami. Pacjenci otrzymują leki, a do skutecznego leczenia wymagana jest kwarantanna. W tym trudne zabiegi. Dzieje się tak, ponieważ zwapniała warstwa naskórka skutecznie zapobiega przenikaniu substancji czynnej leku.

Świerzb u dorosłych

Zakażenie następuje poprzez bezpośredni kontakt ze skórą (także poprzez kontakt seksualny) i rzadziej poprzez kontakt pośredni. Średni okres inkubacji choroby wynosi około 3 tygodnie. Pierwszym objawem omów jest intensywne miejscowe swędzenie, które nasila się w nocy. Czerwona, grudkowata wysypka pojawiająca się na częściach ciała (najczęściej: skóra między dłońmi i palcami, nadgarstki, narządy płciowe, pępek i sutki).

Świerzb u dzieci

Dorośli i dzieci poniżej 4 roku życia nie mają wysypki na twarzy. Może wystąpić miejscowe zapalenie. Ta choroba wymaga pomocy medycznej. Leczeniem farmakologicznym często udziela się również bliskim krewnym pacjenta. Zakażenie następuje poprzez bezpośredni kontakt (np. Kontakt ze wszystkim (łóżko, ręczniki, odzież) należącym do pacjenta (łóżko, ręczniki, odzież)

Sprawdzaj fałdy skórne

U niemowląt zmiany skórne mogą rozciągać się na głowę, a także na obszary o typowych objawach (ręce, biodra, brzuch, zmarszczki skórne) . U wielu dzieci najczęściej pojawiała się czerwona grudkowa wysypka na rękach i na wysokości stóp. Silnie swędzące zmiany skórne i rany mogą prowadzić do wtórnych infekcji, takich jak strupy i wykwity ropne.

Preparaty stosowane w leczeniu świerzbu

Wczesna diagnoza jest niezbędna, ponieważ pierwsze objawy świerzbu u dzieci są często mylone z objawami alergii, ospy wietrznej i różyczki. Leczenie opiera się głównie na preparatach miejscowych. Krem Permethrin 5% – Najczęstszy lek na świerzb u dzieci w wieku 2 miesięcy i starszych. Krem nakłada się jednorazowo na całe ciało, zwłaszcza twarz i skórę głowy, omijając okolice oczu i ust, zwłaszcza u dzieci. Pozostaw preparat na skórze na co najmniej 8 godzin (najlepiej na całą noc) i zmyj pozostałości wodą z mydłem pod prysznicem. Zwykle wystarczy jeden preparat. W niektórych przypadkach zaleca się powtórzenie zabiegu po 7-14 dniach.

10% roztwór benzoesanu benzylu-10% roztwór-jest również stosowany jako środek ochronny przed infekcjami pasożytniczymi w złej higienie. Można go nakładać na skórę głowy. Tę formułę należy nakładać na suchą i umytą skórę, szczególnie między palcami, pachami, pachwinami i brzuchem. Po pozostawieniu na skórze przez 24 godziny umyj ciało gorącą wodą z dodatkiem szarego mydła i wytrzyj czystym ręcznikiem. Przygotowujemy całą rodzinę na pięć kolejnych dni, najlepiej wieczorem.

Maść z kwasem siarkowym (5% 20%) – Można stosować w okresie ciąży, laktacji i niemowlęctwa. Maść siarkową stosuje się zwykle w dwóch schematach leczenia dwa razy dziennie przez 3 dni lub raz dziennie przez 5 dni. Krotamiton w postaci maści lub płynu – Skuteczny w zmniejszaniu swędzenia skóry z różnych przyczyn, ale badania wykazały, że jest mniej skuteczny w leczeniu świerzbu. Crotamiton należy nakładać na całą skórę (z wyjątkiem głowy) raz dziennie przez 3-5 dni, a następnie pod prysznic 2-3 dni po ostatniej aplikacji.

Iwermektyna – Według badań, 1% krem z iwermektyny (zarejestrowany w Polsce do leczenia grzybicy) jest tak samo skuteczny jak 2,5% preparaty z pometuryną. Lekarze mogą również przepisać miejscowe sterydy (zmniejsza swędzenie i zaczerwienienie) lub leki przeciwhistaminowe (zmniejsza swędzenie). Ohm jest bardzo zaraźliwą chorobą nosicielską poprzez bezpośredni kontakt ze skażonymi przedmiotami. Jedynym sposobem na przezwyciężenie tego jest rozpoczęcie leczenia nie tylko osoby chorej, ale także jej bliskich.

Jak stosować preparaty na świerzb?

Używaj miejscowych specyfików w postaci balsamów, szamponów, kremów lub maści zarówno dla dorosłych, jak i dla dzieci. Ten lek stosuje się przez co najmniej 10 minut po kąpieli. Pomaga to lekowi dobrze penetrować naskórek.

Preparat ten nakłada się na całą powierzchnię skóry z wyjątkiem głowy (tylko u dorosłych), ze szczególnym uwzględnieniem zmarszczek, elementów dystansowych i okolic narządów płciowych.

Pierwszym lekiem z wyboru jest Fermitree Shin o stężeniu 5% zapewniającym wysoką skuteczność i bezpieczeństwo (dostępny dla dzieci od 1 miesiąca życia).

Maść siarkowa jest uważana za najlepszy lek do stosowania u dzieci i kobiet w ciąży (610%). pacjentów nie było już uważanych za zakaźnych 1-2 dni po całkowitym leczeniu. Podstawową zasadą leczenia świerzbu jest jednoczesne leczenie całej rodziny i partnera seksualnego, nawet przy braku objawów. W większości przypadków świerzb jest łatwy do leczenia. Nieleczona świerzb będzie goiła się długo i nie będzie oznak samoleczenia.

Swędzenie w warstwie rogowej naskórka

Swędzenie może stanowić problem po skutecznym leczeniu świerzbu i może utrzymywać się przez tygodnie po zakażeniu. Jest to prawdopodobnie wynikiem reakcji zapalnej w narządzie, który zareagował na alergen świerzbu. Pomocne mogą być emolienty i leki przeciwhistaminowe. Skuteczne leczenie zależy od metody zapobiegania. Świerzb utrzymuje się na zewnętrznej powierzchni skóry przez dwa do trzech dni, a następnie umiera. Dlatego, aby zapobiec rozprzestrzenianiu się infekcji, ubrania i pościel należy prać w temperaturze 60 °C i prasować gorącym żelazkiem lub czyścić chemicznie.

Leczenie świerzbu a działania higieniczne

Buty i zabawki należy zamknąć w aluminiowej torbie na 72 godziny lub zamrozić w temperaturze 20°C na 12 godzin. Nie używaj odzieży noszonej przed przez około 2 tygodnie. Pasożyty są często przenoszone w domu, przedszkolu i akademikach poprzez bezpośredni kontakt ze skórą zarażonej osoby.

Płeć jest ważną drogą transmisji u młodych dorosłych i nie ma skutecznej metody fizycznej izolacji, aby zapobiec zakażeniu.

Na zewnątrz skóry świerzbowce żyją 4872 godziny. Dlatego, jeśli dzielisz się głównie ubraniami, pościelą, ręcznikami itp., możesz zarazić innych. Zakażenie może wystąpić, gdy osoba zarażona korzysta z pościeli poprzedniej nocy, ale nie występuje w przypadku krótkotrwałego kontaktu z pościelą (np. zmiana pościeli).

Często chorują całe rodziny

Poziom zakażenia świerzbem jest wysoki, a rodziny często chorują. Okres inkubacji świerzbu wynosi od 3 dni do 3 tygodni. Podczas tej fazy bezobjawowi pacjenci zarażają innych i wymagają leczenia dla wszystkich bliskich pacjentowi, w tym osób bez objawów.

Świerzb – zakażenie

Warunkiem koniecznym jest przeniesienie łusek zapłodnionej samicy, która składa jaja, do warstwy rogowej naskórka. Świerzb u kobiet kopie dziury w skórze, pozostawiając jaja za sobą. Ich obecność, wzrost i dojrzałość wiążą się z silnym swędzeniem (szczególnie wieczorami i nocami – upał silnie je pobudza). Tradycyjne kuracje przeciwświądowe są często nieskuteczne (można to odróżnić od innych schorzeń skóry). Może trochę pomóc i złagodzić uczucie swędzenia, ale podstawą leczenia jest pozbycie się roztoczy. Sarcoptes scabiei var. Homey Nice to tylko ludzki pasożyt. Samice mają 0,30,4 mm, a samce połowę długości. Pasożyt ten jest niewidoczny gołym okiem. Zaraz po kryciu samiec zmarł, a zmieniona samica Dolny podbródek. Czy ohm samice składają kilka jaj dziennie? Zgadzam się. Dwadzieścia trzy razy dziennie wciąż stoją puste tunele z ekskrementami. Jak żyje Ohm? Zwykle kilka tygodni. Jak długo trwa gotowanie jajka i co dalej? Dojrzewają w około 7 dni i stają się dorosłymi po 21 dniach. Larwy i larwy żyją na powierzchni skóry. Na skórze tworzą się świerzb, który pieni się i wydziela płyn surowiczy, tworząc strupy. Może również wpływać na włosy (korę korzeniową), powodując stan zapalny i powodując wypadanie włosów.

Jeżeli widzisz te objawy, pomoże Ci lekarz chorób zakaźnych

Objawy obejmują rogowacenie (pod wpływem śliny) lub rogowacenie. Objawy świerzbu mogą wpływać na narządy płciowe. Która część ciała jest dotknięta tym pasożytem? Domyślne pozycje to pachy, ramiona, nadgarstki, przestrzenie śródmiąższowe, brzuch, pępek, fałdy skórne (talia, pachwiny) i klatka piersiowa. U dzieci zmiany najczęściej występują na dłoniach i podeszwach stóp (podeszwy stóp), u kobiet w okolicy brodawek sutkowych, au mężczyzn u podstawy prącia. Można również zaobserwować krzyże, takie jak zmiany w naskórku spowodowane drapaniem i silnym swędzeniem.

Zmiany skórne

Mogą pojawić się jako zmiany pęcherzowe, krosty, guzki lub grudki. Świerzb u dzieci różni się nieco od świerzbu u dorosłych. Bardzo ważne jest, aby dbać o czystość i zmieniać używane ręczniki, pościel i ubrania (codziennie!) W ramach leczenia domowego. Można go prać w wysokiej temperaturze lub prasować. Możesz również użyć pestycydów o działaniu przeciwkleszczowym, takich jak DDT. Chorzy powinni być w jak największym stopniu odizolowani od reszty zdrowych rodzin. Dzielenie łóżka z chorą osobą jest zdecydowanie złym pomysłem i jest podatne na świerzb.

 

Twoje dane osobowe przetwarzane są w celach marketingowych, statystycznych, autoryzacyjnych. Administratorem Twoich danych jest HAIRMED Sp. z o.o. oraz firmy z którymi współpracuje -Polityka Prywatności