+ 48 71 889 80 00

Wrocław -->> ul. Ołtaszyńska 71a |||| Warszawa -->> ul, Marconich 3

Taping kolana – kiedy warto go używać?

Taping kolana, czyli usztywnienie stawu kolanowego, jest stosowany w wielu dyscyplinach sportowych. Dotyczy to zwłaszcza aktywności, które wiążą się z powtarzającymi się uderzeniami w staw kolanowy, jak np. piłka nożna czy koszykówka. Zadaniem tej taśmy jest zapewnienie stabilności stawu kolanowego poprzez ograniczenie ruchu ścięgna rzepki. Jej główną zaletą jest zapobieganie urazom samego ścięgna rzepki, przy czym niektóre badania wykazały zmniejszenie ryzyka do 50%. Poprzez odciążenie powięzi stwarza ona możliwość rozluźnienia mięśni w stosunkowo krótkim czasie. Rozważając, czy należy zakleić kolano taśmą, czy nie, należy wziąć pod uwagę kilka rzeczy.

Jaki jest Twój uraz?

Taping kolana może być stosowany wyłącznie w celu zapobiegania zapaleniu ścięgna rzepki (potocznie zwanemu „kolanem skoczka”) lub może być stosowany w połączeniu z innymi metodami leczenia. Stosowanie taśmy na kolano wyłącznie w celach profilaktycznych będzie prawdopodobnie najbardziej przydatne w przypadku wcześniejszych urazów tej okolicy lub w przypadku faworyzowania podczas ćwiczeń jednej nogi.

Wykazano, że stosowanie ortez na ramię zmniejsza ryzyko wystąpienia zapalenia ścięgna rzepki poprzez zapewnienie wsparcia dla ścięgna rzepki i ograniczenie jego ruchu podczas aktywności. Niestety, nie ma badań, które dotyczyłyby stosowania ortez na ramię i innych urazów, takich jak zerwanie ścięgna rzepki.

Kiedy warto stosować taping kolana?

  • W sytuacji, kiedy zależy nam na uprawianiu regularnej aktywności fizycznej.
  • Kiedy chcemy wspomóc proces regeneracji tkanek po urazach.
  • Przy bólach kolan.
  • W okresie rekonwalescencji po zabiegach oraz w procesie rehabilitacji.
  • Kiedy cierpisz na schorzenia o podłożu neurologicznym po udarze mózgu.
  • W celu profilaktyki.

Czym jest plastrowanie dynamiczne?

Co to jest taping dynamiczny? Taping dynamiczny, inaczej plastrowanie, to technika aplikacji taśmy rehabilitacyjnej na ciało w celu zapewnienia wsparcia i stabilności mięśni, stawów i innych tkanek miękkich. Została ona opracowana przez rosyjskich terapeutów manualnych pod koniec lat 50. XX w. i od tego czasu zyskuje coraz większą popularność. Taping dynamiczny jest stosowany przez fizykoterapeutów, trenerów sportowych oraz osoby cierpiące na przewlekłe dolegliwości bólowe, które uznały go za skuteczny w leczeniu swoich objawów.

Przyzwyczajenie się ciała do dynamicznego tapingu może zająć trochę czasu, więc być może trzeba będzie poeksperymentować z różnymi umiejscowieniami, zanim znajdzie się takie, które będzie dla nas dobre. Na początku trzeba będzie również zachować ostrożność, ponieważ ciało dostosowuje się do nowego systemu wsparcia. Zacznij powoli i pracuj nad tym – jeśli będziesz naklejać plastry niedokładnie lub zbyt szybko, to tym samym nie wpłyniesz pozytywnie na codzienne funkcjonowanie kolana.

Jak działa taping kolana?

Taping dynamiczny działa poprzez wspieranie kontuzjowanych lub słabych mięśni, ścięgien i stawów podczas aktywności fizycznej. Taśmy rehabilitacyjne można nakleić na określoną grupę mięśni w sposób, który pomaga zapobiegać nadmiernemu rozciąganiu lub nadużywaniu tej grupy, jednocześnie umożliwiając jej naturalne funkcjonowanie. Pozwala to organizmowi na wykorzystanie własnej siły i energii, zamiast polegać na wsparciu z zewnątrz.

Co prawda taping kolana nie może mechanicznie wspierać pracy mięśni, jednak może wspomóc ruch stawu kolanowego oraz wpłynąć na odciążenie układu mięśniowo szkieletowego. Ta metoda łagodzi dolegliwości, wpływa na zmniejszenie bólu i usprawnia proces rehabilitacji. Likwidacja obrzęków także może być efektem kinesiotapingu.

Jak tejpować kolano?

W pierwszym kroku zaleca się usunąć ewentualne owłosienie, aby uniknąć bólu podczas zdejmowania taśm. Następnie należy wyciągnąć nogę do pozycji prostej. Przyklejamy taśmę najszerszą częścią u podstawy kolana. Taśmę przykleja się w kształcie litery Y – ramiona tej litery powinny okrążać rzepkę. Pamiętaj o uprzednim docięciu plastrów w pożądany kształt. Okrążające kolano taśmy powinny być naprężone, ale końcówki plastrów nie powinny być napięte. Drugą taśmę można nakleić na kolano w pozycji odwróconej w taki sposób, aby ramiona liter Y się krzyżowały.

Taśma kinezjologiczna naklejona na ciało unosi skórę oraz powięź, dzięki czemu powoduje napływ substancji odżywczych oraz wspomaga układ limfatyczny. Aby przedłużyć trwałość aplikacji, należy naklejać plastry powoli i dokładnie wokół stawu kolanowego.

Jakie taśmy stosuje się najczęściej?

Do kinesiotapingu najczęściej wykorzystuje się taśmy w kształcie liter I, Y oraz X. Pozwalają one na dokładne objęcie kolana. Dużą popularnością cieszy się taping kolana wykonywany z kilku plastrów, które stabilizują całą konstrukcję. Gotowy plaster kupisz w sklepach z artykułami do rehabilitacji.

Taśma kinezjologiczna ma właściwości zbliżone do ludzkiej skóry, dzięki czemu poprawnie przeprowadzenie kinesiotapingu wpłynie na złagodzenie dolegliwości i poprawi jakość życia.

Na czym polega choroba zwyrodnieniowa stawu kolana?

Choroba zwyrodnieniowa stawów, zwana potocznie „artretyzmem”, jest chorobą zwyrodnieniową, która dotyka chrząstki stawowej lub tkanki łącznej stawów. Często nazywana jest „zużywającą się chorobą stawów”, ponieważ rozwija się z czasem w wyniku rutynowego obciążenia fizycznego, np. podczas starzenia się. Choroba zwyrodnieniowa stawów najczęściej dotyka kolana i bioder, choć może mieć również wpływ na inne stawy, takie jak stawy rąk i kręgosłupa.

Najważniejsze fakty:

  • Jest stosunkowo częsta: Choroba zwyrodnieniowa stawów występuje u około 15% osób powyżej 60 roku życia.
  • Dane mówią, że nie jest to choroba jedynie osób starszych: Chociaż choroba zwyrodnieniowa stawów jest bardziej powszechna wśród starszych osób dorosłych, mogą na nią cierpieć również osoby młode i w średnim wieku.
  • Choroba zwyrodnieniowa stawów może się z czasem pogorszyć: W przypadku choroby zwyrodnieniowej stawów, chrząstka z czasem ulega rozpadowi, a dane kości stawu ocierają się o siebie. W związku z tym nasila się ból i sztywność.
  • Z czasem choroba zwyrodnieniowa stawów może prowadzić do niepełnosprawności: W cięższych przypadkach, przy trwającym uszkodzeniu stawu i postępującej niepełnosprawności spowodowanej bólem i sztywnością, konieczna może być operacja stawu, polegająca na zastąpieniu uszkodzonych części stawu sztucznymi implantami lub innymi metodami leczenia.

Czym jest reumatoidalne zapalenie stawów kolanowych?

Reumatoidalne zapalenie stawów (RZS) jest przewlekłą chorobą zapalną, która wpływa na dane stawy, powodując ból i utratę funkcji. Jest to rodzaj zaburzenia autoimmunologicznego, co oznacza, że układ odpornościowy błędnie atakuje zdrowe tkanki organizmu. Dwa główne miejsca występowania stanu zapalnego u pacjentów z RZS to stawy i stawy rzekome (w których więzadła i ścięgna łączą się z kością). W RZS błona maziowa ulega zapaleniu i może powodować erozję lub zniszczenie chrząstki wyściełającej staw. Skutkiem tego jest ból, ograniczenie zakresu ruchu lub deformacja stawu.

Oprócz zapalenia w określonym miejscu, w RZS może wystąpić zapalenie rozległe. Częstymi miejscami występowania tego stanu są oczy, serce, płuca, nerki, mózg i naczynia krwionośne. Zapalenie naczyń krwionośnych może prowadzić do wynaczynienia (wycieku) płynu z tych naczyń do otaczających tkanek. Ten wyciek powoduje obrzęk i sztywność w całym ciele.

Kiedy układ odpornościowy organizmu staje się nadaktywny i atakuje własne tkanki, wynikiem może być reumatoidalne zapalenie stawów. To zaburzenie autoimmunologiczne dotyka pacjentów w kilku stawach i powoduje stan zapalny i ból. Kolana pacjenta mogą stać się spuchnięte, sztywne i bolesne, co utrudnia chodzenie lub nawet wstawanie. Reumatoidalne zapalenie stawów jest zwykle leczone za pomocą leków tłumiących układ odpornościowy, ale w niektórych przypadkach konieczna jest operacja w celu naprawy uszkodzeń spowodowanych przez chorobę.

Reumatoidalne zapalenie stawów kolanowych jest specyficznym rodzajem reumatoidalnego zapalenia stawów, które może dotyczyć kolan pacjentów. Choroba może powoli uszkodzić chrząstkę po obu stronach stawu kolanowego, powodując jej zużycie i ostatecznie osłabienie do tego stopnia, że jedna strona zapada się na drugą pod wpływem normalnego obciążenia. Stan ten nazywany jest artropatią upadkową. Artropatia upadkowa może również powodować osteoporozę, czyli pogorszenie stanu tkanki kostnej, co skutkuje zwiększonym ryzykiem złamań kości w dotkniętym chorobą stawie kolanowym.

Większość pacjentów nie jest zagrożona reumatoidalnym zapaleniem stawów kolanowych. W rzeczywistości tylko około dwóch procent osób z reumatoidalnym zapaleniem stawów ma ten specyficzny rodzaj uszkodzenia stawu. Jednakże, osoby, które już mają reumatoidalne zapalenie stawów są w grupie podwyższonego ryzyka

Jak działają plastry? Kinesiotaping bez tajemnic

Podstawowym założeniem kinesiotapingu jest zapewnienie wsparcia lub stabilizacji mięśnia, ścięgna lub stawu, który może być kontuzjowany, osłabiony lub mieć zaburzenia równowagi czy czucia głębokiego. Ma to działanie zmniejszające ból poprzez zmniejszenie napięcia w danym obszarze i poprawę krążenia. Taśma jest zaprojektowana tak, aby pozostała na miejscu przez kilka dni, co daje jej czas na wywołanie efektu.

Zabieg z użyciem taśmy kinesio zwykle rozpoczyna się od dokładnej oceny stanu pacjenta przez osobę, która wie, jak skutecznie stosować taśmę. Lekarz stosuje techniki terapii manualnej, takie jak techniki energii mięśniowej, techniki ruchu funkcjonalnego i inne techniki, które mogą być stosowane przed i po tapingu. Stosowanie tych technik pomaga uwolnić napięte mięśnie, zwiększyć zakres ruchu i przywrócić normalne wzorce koordynacji mięśni. Połączenie terapii manualnej i tapingu będzie bardziej skuteczne niż zastosowanie któregokolwiek elementu osobno.

Terapeuta nakłada plastry na obszar ciała, w którym występuje ból lub uraz. Taśma jest umieszczona bezpośrednio nad obszarem kolana, w którym została przeprowadzona terapia. Taśma może być również stosowana do korekcji postawy i wsparcia – w tym przypadku jest ona nakładana na obszar na lub w pobliżu stawu, który nie jest bolesny lub kontuzjowany, ale może potrzebować wsparcia.